İlk kez 1937’de Arapça olarak el-Ekrad we’l-Ereb ismiyle Bağdat’ta yayımlanan “Kürtler ve Araplar”, bu eser, dönemin toplumsal ve siyasal yapısını yansıtan, Kürt-Arap ilişkilerine dair bir düşünsel tanıklıktır. Ortadoğu halklarının kader ortaklığını sosyolojik bir bakışla ele alan eser, halklar arası dostluk ve kardeşlik fikrini savunurken, aynı zamanda dönemin politik atmosferine ve sultalara dair çarpıcı analizler içeriyor. Ancak bu cesur kalem, zamanın otoriteleri tarafından hoş karşılanmadı; kitap yasaklandı ve Îbrahîm Ehmed yargılandı.